دغدغه کمک به جامعه و اگاهی بخشی شالوده اصلی عکاسی مستند است

0

مهدی ناظری یکی از عکاسان موفق هرمزگانی است که تا به حال توانسته در جشنواره‌های بین المللی و ملی زیادی مقام کسب کند و از این رو در عکاسی مستند یکی از عکاسان پر کار و آگاه به شمار میرود.

به گزارش کمیته اطلاع رسانی ششمین جشن عکس هرمزگان، در کارگاه نگاه شخصی که یکی از بخش‌های جنبی جشن عکس هرمزگان است مهدی ناظری با مروری بر عکس‌های خود تجربیات شخصی اش را در اختیار دیگر عکاسان قرار داد. ناظری در این کارگاه توضیح داد: برای یک عکاس مستند خوب بودن باید زمان گذاشت، خوب دید و بعد دست به کسب اطلاع دقیق نسبت به موضوع انتخاب شده زد.برای عکاسی مستند نمیشود لحظه ای با یک شات تاثیر گذار بود.بهترین عکاسان مستند نگار افرادی بودند که شاید ماه‌ها و سالها برای ثبت یک واقعه صبر و خود را به صورت ذهنی درگیر موضوع کرده اند. نمیتوانید مستند نگار خوبی باشید اگر بدون اطلاع و آگاهی کافی موضوعی را برای مستند نگاری انتخاب کنید.

این هنرمند در بخشی از صحبت‌های خود به توضیحاتی پیرامون لقب‌هایی مانند گدا گرافی به عکاسی مستند گفت: تنها چیزی که می‌توانم در تشبیه این افراد بگویم اینست که آنها افراد بی سوادی هستند که درکی از عکاسی مستند ندارند، قاعدتا مستند اجتماعی وجه‌های مختلفی دارد اما من به عنوان یک عکاس دوست دارم به واسطه عکس‌هایم مشکلی از فرد یا اجتماعم  را حل کنم.چون عکاس حرفه ای نیستم به سراغ فتو ژورنالیست نرفتم. من خودم رو عکاس حرفه ای نمی‌دانم ، نه اینکه عکس خوب و حرفه ای نمی‌توانم بگیرم نه از این جهت شغل من عکاسی نیست. البته بحث حرفه ای بودن یا نبودن نیست، حرفه ای هستند اما دلیل بر این نیست که خوب عکس می‌گیرند، منظور از حرفه ای این است که به واسطه عکاسی بتوان کسب درآمد کرد و عکاسی رو به عنوان حرفه انتخاب کرد، من کارمندم و در کنار آن علاقه به عکاسی دارم و عکاسی را بصورت تفریحی برای روح خودم انجام میدهم.

ناظری در پاسخ به این سوال که چگونه این ذهنیت و جهان بینی رو به عکس‌هایت می‌بخشی  گفت:من هم مثل یک فیلم ساز ابتدا سناریو عکس‌ها رو توی ذهن یا رو کاغذ یاد داشت می‌کنم و تمام عوامل عکاسی را مثل یک فیلمساز مهیا و سپس به سراغ عکاسی می‌روم، بطور مثال اگر بخواهم در مورد کودکان عکاسی کنم ابتدا مشکلات و معضلات انها را می‌یابم و در گوشه ای یاد داشت می‌کنم، مکانی که می‌توانم عکاسی کنم را انتخاب و بطور کل هر عاملی که در تدوین سناریوی عکاسی من کاربرد داشته باشد را مثل تکه‌های پازل چیدمان کرده و یک برنامه برای خود تدوین کرده و مطابق آنها  پروژه عکاسی را پیش می‌برم و البته آگاهی و اطلاعات لازم را جمع اوری میکنم.از نظر من هرکسی می‌داند در عکاسی چه راهی را می‌رود هدفش چیست و چگونه عکاسی می‌کند، ما تا زمانی که خودمان را فریب دهیم و در یک حباب شکننده قرار بگیریم پیشرفت نمی‌کنیم، من ضعف خود را ابتدا پیدا کرده و سپس بیان و سعی در برطرف کردن آنها دارم، زمانی من راه پیشرفت را طی خواهم کرد که بتوانم در کار یا هنرم خودم را نقد و سپس تصحیح کنم و یک پله نسبت به قبلم بالاتر بروم.

وی در مورد عکس‌های انتخاب شده در نمایشگاه ششمین جشن عکس هرمزگان بیان کرد: عکس‌های این دوره اصلا رضایت بخش نبود چون تا تلاش و آگاهی عکاس وجود نداشته باشد کار قوی شکل نمی‌گیرد، دوستان عکاس باید تلاش و آگاهی خودشان را نسبت به هنر عکاسی افزایش داده تا بتوانند بهتر عکاسی کنند.قطعا با تلاش بیشتر ما شاهد آثار قابل قبول تری در جشواره‌های بعدی خواهیم بود.این را هم باید یاداوری کنم که در تمام نمایشگاه‌ها سلیقه داوران در انتخاب عکس بی تاثیر نبوده و نیست من بارها و بارها به عنوان داور در نمایشگاه‌های مختلف شرکت کرده و متوجه ام که سلیقه داوران در انتخاب عکس بسیار تاثیر گذار است. اما از دید من زمانی که کار قوی باشد خود را به داوران تحمیل می‌کند و انتخاب می‌شود اما زمانی که عکس‌ها در حد پایینی باشند قاعدتا سلیقه و گرایش داوران تاثیر بیشتری در انتخاب عکس‌ها دارد. یک واقعیتی وجود دارد که داشته‌های ما در همین سطح هستند.